AmBir sabah, yalnız uyanıncaEm
Duymayacaksın, o sFesi başucundaE
AmBir sabah, olup uyanıncaEm
Anlayacaksın, döFrt duvar arasındaE
Eninde sonunda, yalnızsınAm
Kalbindeki çiçekler, Fkuruyup döküleceklerE
Eninde sonunda, yalnızsınAm
Yüzündeki baharlar sFararıp solacaklarE
EmVe bir sabah yalnızlığın soğuk kollarında
FTarifi mümkün olmayan, anlatamadığın bir rüyadan sen,
EGüneş, eskisi gibi öpüp seni, kAmirpiklerinde parlamadığında
Ve temizlemediğinde artık yağmurEmlar kalbini,
Ve affedemediğinde artık Tanrı bizi,F
Sevmediğinde, konuşmadığında,
EBiz hangi şarkıyla uyuyacağız çocuk!
AmKalbim, bir ıslak kelebekEm
AmHayat, yalanın ta kendisiEm
AmKalbim, bir ıslak kelebekEm
[Am]